Vanuit het hart. Gemaakt om te herinneren.

Een herinnering aan mijn geliefde broer Olivier (1981–2001).

In 2001 verloor ik onverwacht mijn broer Olivier. Een verlies dat mijn leven voorgoed veranderde.

Ik heb doorheen de jaren geleerd om met dat gemis om te gaan, maar verdwijnen doet het nooit. Integendeel, soms lijkt het alsof je iemand met de jaren alleen maar meer mist.

Ik bezocht zijn graf, dacht vaak aan hem en haalde herinneringen op. Toch voelde ik dat ik iets miste. Ik wilde hem dichterbij houden, een plekje creëren waar ik even kon stilstaan bij wie hij was. Niet ergens ver weg, maar gewoon bij ons thuis, als een klein onderdeel van ons dagelijks leven.

En vooral, ik wilde zijn herinnering levend houden.

Want ondertussen ben ik zelf papa van 2 kinderen. Zij hebben hun nonkel Olivier nooit gekend. En toch wil ik dat ze weten wie hij was. Hoe hij lachte, wat hem bijzonder maakte en hoeveel hij voor ons betekende. Dat zijn naam blijft vallen, dat zijn verhaal verder verteld wordt.

Toen ik op zoek ging naar een mooi en discreet herdenkingsplekje voor thuis, vond ik niet wat ik voor ogen had. Ik zocht iets eenvoudigs, iets stijlvols, zonder overdaad. Een plek voor een foto, een kaarsje en eventueel een klein aandenken.

Zo ontstond het idee om zelf iets te ontwerpen.

Wat begon als iets heel persoonlijks, groeide uiteindelijk uit tot Memorialboxx.

Een klein herdenkingsplekje dat voor mij zoveel meer betekent dan de voorwerpen waaruit het bestaat. Het brengt herinneringen dichtbij en geeft ruimte om even stil te staan, om te missen, maar evengoed om met een glimlach terug te denken aan de mooie momenten samen!

Met Memorialboxx hoop ik ook anderen een beetje troost te kunnen bieden. Of het nu voor jezelf is, of als geschenk voor iemand die een dierbare heeft verloren.

Want iemand verliezen betekent niet dat je de herinneringen moet loslaten.

Zolang we over hen blijven vertellen, blijven ze op een bepaalde manier bij ons.

A la mémoire d'Oli!

– Gilles –